HUBUNGAN ANTARA GAYA PENGAJARAN GURU DENGAN SIKAP PELAJAR TERHADAP BAHASA ARAB

(Penyelia : Dr. Nik Mohd Rahimi Nik Yusoff)

ZAMANI BIN IBRAHIM (2007)

ABSTRAK

Kajian ini bertujuan untuk melihat hubungan antara gaya pengajaran guru dengan sikap pelajar terhadap Bahasa Arab. Kajian ini juga bertujuan untuk mengenal pasti gaya pengajaran dominan yang digunakan oleh guru dalam pengajaran Bahasa Arab serta mengenal pasti sikap pelajar terhadap Bahasa Arab. Kajian ini menggunakan kaedah tinjauan melalui soal selidik. Seramai 205 orang pelajar Tingkatan 4 dan Tingkatan 5 di Sekolah Menengah Agama Negeri, Negeri Sembilan Darul Khusus telah dijadikan responden kajian. Data kajian di kutip melalui borang soal selidik yang menggunakan ukuran skala likert lima point. Data kajian dianalisis dengan menggunakan Program SPSS versi 11.0. Kaedah statistik deskriptif seperti frekuensi, peratus, min, dan sisihan piawai digunakan untuk melihat taburan profil responden, gaya pengajaran guru dan sikap pelajar terhadap Bahasa Arab. Sementara analisis Korelasi Pearsoner digunakan untuk melihat hubungan antara gaya pengajaran guru dengan sikap pelajar terhadap Bahasa Arab. Hasil kajian menunjukkan bahawa gaya pengajaran guru secara keseluruhan dan lima gaya pengajaran guru dalam Model Grasha iaitu gaya pakar, gaya autoriti formal, gaya model personal, gaya fasilitator dan gaya delegator yang digunakan oleh guru mempunyai hubungan kolerasi positif yang signifikan (p<0.05) dengan sikap pelajar terhadap Bahasa Arab. Hasil kajian juga menunjukkan bahawa guru-guru telah menggunakan kelima-lima gaya pengajaran dalam Model Grasha dalam pengajaran Bahasa Arab. Dua gaya pengajaran dominan yang digunakan oleh guru ialah gaya autoriti formal dan gaya pakar. Sementara gaya pengajaran yang paling dominan ialah gaya model personal. Selain itu dapatan kajian juga menunjukkan bahawa responden mempunyai sikap sederhana terhadap Bahasa Arab (min 3.32).